Norma EN 374 określa wymagania dla rękawic chroniących przed substancjami chemicznymi i mikroorganizmami. To kluczowy element bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach z ekspozycją chemiczną. Definiuje trzy mechanizmy przenikania: przenikanie (breakthrough time), przesiąkanie i degradację materiału.
Spis treści:
ToggleEN 374 dotyczy rękawic stosowanych w przemyśle chemicznym, laboratoriach, sprzątaniu przemysłowym i na stanowiskach z substancjami niebezpiecznymi. Dobór opiera się na karcie charakterystyki substancji chemicznej.
| Typ | Wymaganie | Piktogram |
|---|---|---|
| Typ A | Odporność na ≥6 substancji referencyjnych ≥30 min | Kolba z 6 literami |
| Typ B | Odporność na ≥3 substancje ≥30 min | Kolba z 3 literami |
| Typ C | Odporność na ≥1 substancję ≥10 min | Kolba bez liter |
Lista 18 substancji referencyjnych obejmuje m.in. metanol (A), aceton (B), kwas azotowy (G), kwas siarkowy (K), n-heptan (F) i wodorotlenek sodu (L). Litery przy piktogramie kolby wskazują, na które substancje rękawica jest odporna.
Dobór rękawic chemicznych wymaga trzech kroków. Po pierwsze - sprawdź kartę charakterystyki substancji (sekcja 8). Po drugie - porównaj litery na piktogramie kolby z listą 18 substancji referencyjnych. Po trzecie - zweryfikuj czas przebicia (breakthrough time) dla konkretnej substancji - im dłuższy, tym lepsza ochrona.
Materiał rękawicy ma znaczenie: nitryl sprawdza się przy rozpuszczalnikach i olejach, neopren przy kwasach i zasadach, butyl przy ketonach i estrach, PVA przy chlorowanych rozpuszczalnikach. Żaden materiał nie jest uniwersalny - dlatego dobór zawsze opiera się na karcie charakterystyki.
Pełne omówienie rękawic - Rękawice ochronne - normy EN, oznaczenia i piktogramy: jak odczytać i dobrać.