Klasy reakcji na ogień A1, A2, B, C, D, E, F - różnice, tabela i wymagania
Klasy reakcji na ogień wg PN-EN 13501-1 określają, jak materiał budowlany zachowuje się pod wpływem ognia - od A1 (niepalne) do F (łatwo zapalne). Klasyfikacja ta ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo i higienę pracy w budynkach. Klasa A1 (niepalne) to najwyższa, F (łatwo zapalne lub niebadane) - najniższa.
Tabela klas reakcji na ogień
| Klasa | Opis | Przykłady materiałów |
|---|---|---|
| A1 | Niepalne, brak udziału w pożarze | Beton, cegła, kamień, stal, szkło |
| A2 | Prawie niepalne, minimalny udział | Wełna mineralna, płyty gipsowo-kartonowe |
| B | Bardzo ograniczony udział | Drewno obrabiane ognioochronnie |
| C | Ograniczony udział | Niektóre tworzywa z dodatkami |
| D | Istotny udział | Drewno nieobrabiane, sklejka |
| E | Bardzo istotny udział | Niektóre tworzywa sztuczne |
| F | Łatwo zapalne / niebadane | Materiały niespełniające klasy E |
Dodatkowe parametry: dymotwórczość i płonące krople
Oprócz klasy reakcji, norma określa dymotwórczość (s1 = niska, s2 = średnia, s3 = wysoka) i tworzenie płonących kropli (d0 = brak, d1 = wygasające, d2 = płonące). Pełne oznaczenie: np. B-s1,d0 = bardzo ograniczony udział w pożarze, niska dymotwórczość, brak płonących kropli.
Gdzie obowiązują wymagania klasy reakcji na ogień?
Wymagania określa rozporządzenie w sprawie warunków technicznych budynków. Drogi ewakuacyjne wymagają materiałów co najmniej klasy A2-s1,d0 na ścianach i sufitach. Fasady budynków powyżej 25 m - minimum klasa B-s1,d0. Sale zgromadzeń publicznych (kina, teatry, centra handlowe) mają podwyższone wymagania.
Na stanowisku pracy klasa reakcji na ogień otoczenia wpływa na ocenę ryzyka pożarowego i wymagania dotyczące gaśnic, czujek i dróg ewakuacyjnych.
Klasy odporności ogniowej - Klasy odporności ogniowej R, E, I i REI - co oznaczają i jakie mają wymagania. Całość - Klasyfikacja ogniowa materiałów budowlanych - reakcja i odporność.
